ANA SAYFA            
(Bu sayfa en son 27 Mart 2009 tarihinde güncellenmiştir.)

 

 




ÇOCUKLUĞUMUZUN
ÜNYE'Sİ


Sağdaki Fotoğraf : Çamlık'taki ağaçlar yeni büyümekte iken M. Ufuk MİSTEPE'nin en eski fotoğrafı (1959).

Köşe Yazısı : Sümeyya Sezgin BAŞ
-
Eğitimci Gözüyle -

Kuzey Noktası Gazetesi - 04.06.2007

http://unyezile.com/cocukluk.htm

 

ÇOCUKLUĞUMUZUN
ÜNYE'Sİ
(04.06.2007 tarihli Kuzey Noktası Gazetesi'nde yayımlandı.)

60'lı Yıllar; Murat Usta sağda ayakta, diz çökmüş büyük kız Anayit, önünde oğlu (solda
şapkalı) Yedvart, yanında Bahar Gülezyan, Ayla, Müşerref sağda, Berç ve Aret.  Diğer iki çocuk
bilinmiyor. Fotoğrafa ait bilgileri, Karakin Usta’nın oğlu Berç Gülezyan vermiştir.


Ahmet Derya VARİLCİ Fotoğraf Arşivi

            Çocukluğumuzun altmışlı yetmişli yıllarının Ünye'si nerelerden nerelere geldi? İleriye mi gittik, geriye mi? Buna, gelin birlikte karar verelim.

            Ünye'de bir nostaljik gezi yaparken gezip dolaştığım, o eski Ünye'nin yerlerinde yeller estiğini görünce gönlümdeki fırtınaları dindirmek mümkün olmadı. Öyle inanıyorum ki bizden önceki kuşaktakilerin Ünye'sini o devrin çocukları ve gençleri çok özlüyordur...

Aspili'nin, Casım Amca'nın, Camcı Hüsnü'nün dükkânlarının yer aldığı Yalıkahvesi ve Rıhtım.

Fotoğraf : Eczacı Yusuf ALVER - Günümüze Taşıyan : Eren TOKGÖZ (İnş. Müh.) / Ünye 1954

            Sahilde dolaşırken çocukluk yollarımı geçirdiğim o yerlere bakıyor ve o günleri arıyorum... Ne yazık ki bulamıyorum!..İçime bir hüzün çöküyor! Artık o günleri geri getiremeyiz belki ama yeni yerleşim yerlerinin de durumu pek iç açıcı değil.

            Çocukluğumuzun bu güzel şehrinde, evlerin yüksekliği en fazla üç katlı olup, evlerin bahçelerindeki mandalina, portakal, armut, dut ve elma ağaçları hem evlerin köşk gibi görünmelerini sağlıyor ve hem de çevreye ve şehre ayrı bir güzellik veriyordu.

Sahile yakın evlerin bahçelerinde mandalina, incir, nar ve dut ağaçları eksik olmazdı.

Fotoğraf : Eczacı Yusuf ALVER - Günümüze Taşıyan : Eren TOKGÖZ (İnş. Müh.) / Ünye 1954

            Mandalina ve incir ağaçları, cadde ve sokakları çam ağaçlarıyla süslenmiş inişli çıkışlı yolları, tıpkı İtalyan şehirlerindeki o nostaljik parke taşlarıyla yapılmış yolları, iskelesine yaklaşan balıkçı ve hamsi motorları şehre ayrı bir güzellik katıyordu.

Hükûmet Binası (Üstü Kaymakamlık, altı Maliye İdaresi), Liman Dairesi, Garavuşluoğulları Hüseyin ve Tayyar
Garavuşluoğlu'nun Evi, Tatar Mahmut'un Binasının Uzantısı, Acem Hasan'ın Binası (Altında Foto Ahmet Şen'in Dükkânı), Feyziye Mektebi (Anafarta İlkokulu)


Ünye'nin 40 Parçalık İlk Kartpostal Koleksiyonundan (Gündoğdu Mağazası - 5 krş)
Ahmet - Gülay BİRBEN Fotoğraf Arşivi / Fotoğraf : Ahmet Hüseyin ŞEN
 

            İnsanlar son derece modern ve kibar, asla birbirini üzmeyen, kırmayan bir topluluktu. Dünya'daki olan biten yenilikler, giyim tarzları, hemen akla Ünye gelir, diğer şehirlerde yaşayanlar Ünye'den örnekler alırdı.

            Köylerden gelen ve şehre yerleşmiş insanlar şehir hayatına uyum sağlarken, şehirli insanların onları küçümsemeden içlerine almaları ve bağırlarına basmaları pek de zor olmamıştı.

Kentleşme Sürecinde Ünye ve Cumhuriyet Meydanı Sakinleri.

http://www.unyevizyongazetesi.com/haberdetay.asp?ID=343

            Önce evlerimizi yıktık; ocağımız söndü... Sarnıçlarda define aradık; huzurumuz kaçtı... Eski evlerimizin yerine beton yığınlarıyla büyük duvarlar ördük; nefesimiz kesildi... Yeşilliklerimizi bir bir ortadan kaldırdık; kör olduk, göz zevkimizi yitirdik... Gündelik ihtiyaç ve menfaatimiz uğruna geçmişle geleceğin irtibatını kopardık...

            Bu kadar modern ve birbirine saygılı insanlar gitmiş, yerine maganda kültürü gelmesi çok düşündürücüdür.

Cumhuriyet Meydanı - Solda Eski Belediye Binası ve Arkasında Ziraat bankası/1955 - Sağda : 2008 Yılı Düzenlemeleri.

Günümüze Ulaştıran : Eren TOKGÖZ (İnşaat Mühendisi)

            Son zamanlardaki Cumhuriyetimizin Cumhuriyet Meydanı'na bakar mısınız? Meydan toz toprak içinde, nereye baksanız çamur deryası, bu güzelim şehrimiz, Cumhuriyet Meydanı böyle mi olmalıydı? Kendi kendime sormadan geçemiyor ve son derece de üzülüyorum.


Sellerin bozduğu yol güzergâhları ve makûs talihlerine son vermeyi düşleyen Ünyeliler!

            Evet sevgili okuyucularım; işimiz çok zor, biliyorum. Tarihte geriye gitmeler nadiren görülmüştür ama maalesef üzülerek söylüyorum, Ünye oldukça her yönden geriye gitmiştir. Bunun günahı ve sevabı politikacıların olduğu kadar da bizlerin de sorumluluğundadır...

 

Ünye Makaleleri Sayfasına  

Dönmek İçin TIKLAYINIZ

 

YAZDIR