uzeyir

ÜZEYİR KOYUN
ÜNYELİ BİR RESSAMIN
KENDİ KALEMİNDEN
İLGİNÇ HAYAT ÖYKÜSÜ

ÜZEYİR KOYUN
ÜNYELİ BİR RESSAMIN
KENDİ KALEMİNDEN İLGİNÇ HAYAT ÖYKÜSÜ

Aslen 10.02.1972 tarihinde Ordu’nun Ünye İlçesi'ne bağlı Dereköy’de dünyaya geldim. İlkokula rahatsızlığım nedeniyle 3 yıl geç.. 1982 Eylül’ünde Dereköy İlkokulu'nda başladım. 1987 yılında ilkokuldan mezun olduktan sonra Ünye İlçe Merkezi'nde bulunan Fehmi Cerrahoğlu Ortaokulu’na başladım. 1990 yılında ortaokuldan mezun olurken akabinde Ünye Lisesi'ne başlayarak; 1993 Yılı Haziran’ında liseden mezun oldum.

Üç kayıp yıldan sonra 1996 yılı Ekim ayında Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Resim - İş Eğitimi Öğretmenliği'ni kazandım. Dört yıllık Üniversite öğrenimimi 2000 yılı Haziran'ında başarıyla noktaladım. Aynı yıl Öğretmenlik hayatına Ordu Korgan İlçesi Yatılı İlköğretim Bölge Okulu'nda başladım. Daha sonra 2003 yılı itibarı ile Ordu’nun Fatsa İlçesi'ne tayin isteyerek, öğretmenlik görevimi sürdürmeye karar verdim. Halen Fatsa Büyükata İlköğretim Okulu'nda öğretmenliğime devam etmekteyim. Evli, bir erkek ve bir kız olmak üzere 2 çocuk babasıyım.

Resme olan ilgimi yaklaşık 4 - 5 yaşlarında iken keşfettim. Ağabeylerim okula gittikleri zaman kendileri bile Resim Defteri bulamazken.. kaldı ki ben Resim Defteri bulayım. Köyde bakkalda kalmışsa.. elde avuçta birikmiş para varsa alabiliyorduk. O zamanlar yetmişli yılların sonuydu. Fizikî rahatsızlığım nedeniyle köy gençleri gibi birkaç kilo salyangoz toplayıp, köye 15 kilometre mesafede Tekkiraz Kasabası'nda satıp, birkaç ekmek parası kazanmak benim için pek mümkün olmuyordu.

O zamanlarda çareyi tahta parçaları üzerine, evdeki eski teneke sobanın ve kuzinelerin dışına odun kömürü ile resim yapmakta bulmuştum. Kalem bulmak ne mümkün, körükçülerin kullandığı meşe kömüründen daha iyisini mi bulacaktım? Yokluklarla ilkokula başladığımda resim yapma hevesim gün geçtikçe artıyordu.. resim yapmaya Resim Defteri bulamazdım. Arkadaşlar resim yapmam için Resim Defteri'nden sayfa koparıp bana ödünç verirlerdi.

İlkokul birinci sınıfta iken öğretmenimiz yaptığı maketi masanın üzerine koyarak resmini çizmemizi istemişti. Benim yaptığım maket orijinaline benzemekle kalmadı, resimde perspektifin ne olduğunu bilmeden.. benim yaptığım resimde perspektif (derinlik ve üç boyutluluğu; uzaktan yakına doğru cisimlerin büyük gösterilmesi olayı) vardı.

İlkokul yıllarında kitap resimlerini çok inceledim. Her hafta Resim Dersi'nin olduğu saati heyecanla beklediğim günleri hatırlıyorum. Taklit yöntemi ile kendi yeteneğimi denedim. Çoğu zaman başarılı olduğumu zannediyorum.

Yaptığım çalışmaları Ortaokul'da daha fazla hızlandırmıştım. Artık bakarak portre yapmaya başlamıştım. İlkokul'da olduğu gibi Ortaokul'da da birçok resim yarışmalarına katılmama rağmen.. hiç derece alamadım. Ancak öğretmenlerimin de yardımıyla Ortaokul ikinci sınıfta ilk ve küçük kişisel resim sergimi açmıştım.

Lise 1. sınıfta değişik tekniklerin yanında yağlıboya tekniğini de öğrenmiştim.
Lise 1. sınıfta resimle ilgili eğitimim noktalanacaktı. Çünkü o zamanlar Resim Dersi sadece Lise 1. sınıfta seçmeli olarak vardı.

Artık bundan sonraki zamanlarımda resim ve bol bol pratik yaparak kendimi geliştirmeye çalıştım. Ailem bu konuda hoşnutsuz olsa da ben ailemin dediği gibi aşırı ders çalışmak yerine resim yapmaya ağırlık verdim. Onlar da haklıydılar.. çünkü üniversite sınavlarını ikinci plâna bırakmam, benim üç yıl kaybetmeme neden oldu. Kötü mü yaptım?.. bana sorarsanız iyi yaptım. Belki üç yıl kaybettim.. ders çalışmak yerine resim yapmasaydım bugün istediğim bölüm yerine istemediğim bölümü kazanmama sebep olacaktı. Bugün doğru karar verdiğim için huzurluyum.

Peki bunu nasıl başardım? Eğer resimle ilgili yeteneğiniz varsa bu yeteneğinizin üstüne bir şeyler katmak istiyorsanız.. önce güçlü bir istek ki dünyanın en iyi profesörünü getirseniz.. isteksiz insana çok fazla şey veremez. Öğrendiklerini sürekli pratik yapmak! Son olarak ta çok iyi gözlemci olmak gerekir. Çünkü bakmak başka görmek başka şeydir. Bu üç mevzuu düzenli olarak tatbik ederseniz, belli bir yol katettiğinizi siz de göreceksiniz.

Üniversitede kendimi portre resminde kanıtladım. Burada, başarılı öğrenciler arasında yer aldım. Değişik karma resim sergilerine katıldım. Sergilerde satılan eserler arasında kendi portrem de var. Bu başarıların arkasında üniversitedeki değerli hocalarımın çok büyük emeklerini unutmamam gerek.

Çocukluğumdan bu yana hep Resim Öğretmeni olmayı hayâl ettim.. sonunda istediğim mesleğe sahip oldum.

Bu öğretmenlik mesleğimle, ilköğretimdeki görevimin yanında Halk Eğitim Merkezi'nde Yetişkinlere Resim (Yağlıboya) Kursları vermekteyim.

Nasıl resim yaptığımı annem ve babam gelene anlatırdı. Köyde iyi resim yaptığımı bilmeyen yoktur. Beyaz sakallı bir adam vardı köyümüzde.. biz ona Sebahattin Dayı derdik. Her sabah karşı mahalleden diğer bir mahalledeki tarlasına gitmek için 2 kilometrelik yolu eşeği ile beraber gider. Giderken de bizim evin önünden geçerdi ve her geçişinde de şunu söylerdi; “Üzeyir eşeğimle beraber bir çizmedin beni!”.

Artık alıştığım için her sabah Sebahattin Dayı'nın geçişinde iyice gözlemliyordum. Sebahattin Dayı'nın yüz hatlarını ve anatomik yapısını iyice ezberlemiştim. Bir gün evde oturdum.. kalemimle kâğıdımı önüme aldım, başladım resmi yapmaya.. bittiğinde resim gerçekten Sebahattin Dayı'ya benzedi. Eve dönüşünde resmi eline sıkıştırdığım zaman gülerek, çok hayret ettiğini ifade etmişti. Bu hoş hadiseyi Sebahattin Dayı herkese anlatır dururdu.

Daha lisenin ilk yıllarında fotoğraf çekme ve fotoğraf makinelerini inceleme merakım doğdu. O zamanlarda aldığım makine çok ucuz 20 milimetrelik, 24 karelik özel kutu içinde saklı, filmli minik bir makine idi. İlk aldığım makine bende çok heyecan uyandırmıştı. Deklanşöre basınca çıkan mekanik ses ve patlayan flaş bende apayrı heyecan yaratmıştı. Halbuki bu ilk makinenin yapısı o kadar basit, o kadar kullanışsız idi ki çıkan fotoğraflarda filmin perfora delikleri fotoğraf üzerinde belirmekte idi.

Ressam Ü. Koyun'un Fatsa Ticaret Borsası'nda Bulunan Eski Fatsa Resmi - 1948

Aynı makine bir yıl sonra bozulunca bana içini açıp inceleme fırsatı doğdu. Makinenin yapısını, hangi parçanın ne işe yaradığını gözümle görerek detaylı olarak keşfettim. Lisedeyken Rus Pazarı'ndan ikinci el agrandizör (siyah - beyaz baskı) makinesi aldım. Fakat uzun süre kullanamadım.

Üniversiteye başladığım yıl profesyonel anlamda bir makine aldım. Üniversitede üç dönem fotoğraf dersi aldım. Rus Pazarı'ndan ikinci el aldığım agrandizör (siyah - beyaz baskı) makinesini üniversitede kullanmaya başladım ve siyah - beyaz baskıyı en ince ayrıntısına kadar öğrendim. Siyah - beyaz film banyosunu da film tanlarına yerleştirmeyi ve film banyo sürecindeki işlemleri öğrendim.

Daha sonraki aşamalarda renkli çekim çalışmalarından stüdyo çekimi, portre çekimleri ve reklâm çekimi denemeleri yaptım.

Şimdilerde ilerleyen teknoloji sayesinde fotoğraf filmini unuttuk. Ayrıca, deklanşöre basınca mekanik makineden çıkan sese halâ hayranım doğrusu. Dijital makinelerde çektiğiniz fotoğrafı gördüğünüz için fotoğraflardaki hatalar anında çıktığından, tekrar çekme imkânına sahibiz. Ayrıca bu fotoğraf makinelerinde film takma, film çıkarma, filmin yanması ve film banyosu gibi.. kısaca film derdinden kurtulmuş oluyoruz.

Ressam Üzeyir KOYUN'un Hüzünlü Adam - Soyut - Dedem (1882) Adlı Tabloları

Fotoğrafçılık dünyasında teknolojiyi takip etmek zorundayız. Yoksa bu alanda ilerleyeceğimize hep geri kalırız.

Son çalışmalarımdan biri de, Araştırmacı - Tarihçi “Karadeniz’de Bir Boğaziçi ÜNYE” kitabının yazarı arkadaşım OSMAN DOĞAN’ın bu çok güzel çalışmasına çektiğim Ünye fotoğraflarıdır. Son yıllarda yapılan en güzel ve kapsamlı bu çalışma için çektiğim fotoğraflardan bir kaçını sunuyorum.

Martı Barınağı Eski İskele ve Ünye Kalesi Surlarından Kaya Mezarının Görünümü

            * “Karadeniz’de Bir Boğaziçi Ünye” kitabındaki Ünye fotoğrafları,
            * Ünye Belediyesi Turizm Rehberi 2006 fotoğrafları,
            * Ünye Belediye Başkanlığı makam odasının duvarındaki Ünye Tablosu,
            * Ünye Ticaret Odası, Şehir Rehberi fotoğrafları,
            * İstanbul Ünyeli İş Adamları Derneği salonundaki Ünye Panosu,
            * İstanbul Ünyeliler Derneği - Kadıköy salonundaki Ünye Panosu,
            * Fotoğraflarla “Dünden Bugüne Ünye”.
            * "Ünye Şarkı ve Türküleri" kitabının kapak sayfasındaki fotoğraf.

Yukarıdaki çektiğim fotoğrafın, Hizmet Gazetesi sponsorluğunda yakında yayımlanacak olan M. Ufuk MİSTEPE'nin hazırladığı "Ünye Şarkı ve Türküleri" adlı kitabın kapak sayfasında yayımlanıyor olmasından ötürü duyduğum hazzı hemşehrilerimle paylaşmak isterim.

46 Ünye Türküsü, 6 Ünye Şarkısı ve 42 Ayşe TAŞ Şarkısı'nın Yer Aldığı Kitap

M. Ufuk MİSTEPE Fotoğraf Arşivi - "Ünye Şarkı ve Türküleri" Kitabı / 192 sh.

Tüm bu çalışmalarıma yer verdiği için http://www.unyeses.net sitesi'ne teşekkür ederim.
Üzeyir KOYUN

Ünye Makaleleri Sayfasına

Dönmek İçin TIKLAYINIZ